wie zijn onze kinderen?
familie
Van sommige kinderen is nog wel een familielid bekend, maar zij kunnen
de verantwoordelijkheid voor het kind niet dragen vanwege de slechte
sociale en/of materiële omstandigheden.
 school
De jongste kinderen bezoeken allemaal dezelfde basisschool. Deze
school is met behulp van EO Metterdaad in 1999 gerenoveerd en
uitgebreid.
Philip volgt speciaal onderwijs voor blinden. Binnenkort gaat
hij naar de gewone universiteit. De oudste kinderen bezoeken het
voortgezet onderwijs, deels ook internaten in de buurt. De jongste
kinderen gaan lopend naar de basisschool, ongeveer 1 km. Gelukkig
is dit dichtbij en kunnen ze daarom elke dag thuiskomen voor de
maaltijden. |
Net als bij ons is het de bedoeling in Kenia dat de kinderen op 4 jarige
leeftijd naar de basisschool gaan tot ze 12 jaar zijn. Echter soms beginnen
de kinderen later en soms gaan ze langer door. Dit heeft alles te maken
met de levensomstandigheden. Als er geen schoolgeld betaald kan worden,
moeten de kinderen soms weer een poosje thuisblijven tot er weer geld
betaald kan worden. Zo zie je soms kinderen van 17 jaar in groep 8 zitten.
De kinderen behoren een schooluniform te dragen, echter als er geen
geld voor is, gebeurt dit niet. Dit is voor kinderen in Kenia echt erg.
Want zo kun je immers duidelijk zien wie er ‘arm’ is. Daarom
zijn onze kinderen echt blij met de hulp uit Nederland voor schoolgeld,
uniformen en boeken!
 vrije
tijd
De kinderen hebben niet zoveel vrije tijd. Als het donker wordt
om 18.30 uur zingen ze 's avonds met elkaar tot het etenstijd
is om 20.00 uur. Na het eten wordt er nog huiswerk gemaakt. Maar
zingen is hun grootste hobby. Dit doen ze met groot plezier.
Zaterdags is voor de kinderen 'speeldag'. Maar ze helpen dan mee
op de boerderij van William Otieno, maar ook met de schoonmaak
in en rondom het kinderhuis. De kleren worden gewassen. Dat is heel
normaal in Afrika. Ze zijn er erg trots op als ze mogen helpen.
|
Ghana
 Onze stichting werft fondsen voor een project onder straatkinderen in Ghana. We ontmoetten daar een drietal gezinnen in de havenstad Takoradi, die de koppen bij elkaar hebben gestoken om met vrijwillige inzet en minimale middelen te voorzien in de nood van de straatkinderen in hun stad. Hun motivatie is gelegen in het feit, dat toen zij ooit straatkinderen waren, anderen zich over hen hebben ontfermd. Sammy en Lucy Ntumy hebben de coördinatie over dit project en deze vrijwilligers. Kern van het werk bestaat uit een dagopvang van waaruit scholingstrajecten worden gerealiseerd beginnend met basisonderwijs. We realiseerden de huur van een pand van waaruit we sinds januari 2002 diensten verlenen aan een enigszins wisselende groep van omstreeks zestig tot negentig kinderen. Sinds december 2006 huisvesten we in een eigen pand en hier komen tussen 60 tot 180 kinderen. De kinderen die dagelijks de dagopvang bezoeken willen we zoveel mogelijk terugbrengen naar een situatie waarin ze overdag het basisonderwijs bezoeken en ’s nachts een slaapplaats hebben bij begeleiders. Inmiddels gaan een aantal kinderen naar de basisschool met onze hulp. Zolang ze nog niet de school bezoeken, wordt aan hen een creatief en educatief programma geboden dat er vooral op gericht is om ze te helpen overleven op de straat enerzijds en te resocialiseren anderzijds: terug te brengen vanuit hun van de samenleving geïsoleerde situatie in het gemeenschapsleven van kerk en samenleving.
Projectonderdelen
 De vrijwillige medewerkers en hun straatkinderen willen graag onze blijvende materiële hulp voor de financiering van de opvang en de scholingstrajecten die ze met meerdere kinderen uitzetten. Dit zijn individuele trajecten die deze kinderen uiteindelijk moeten brengen tot volledige onafhankelijkheid. Hierbij krijgen ze hulp van de Amerikaans hulporganisatie OICI. We steunen in de aankoop van land en nieuw te zetten gebouwen. Vanuit dit hulpverleningscentrum krijgen de kinderen overdag enige opvang: met studieruimte, de mogelijkheid om zich te verzorgen, ze krijgen voedsel, en lopen spontaan binnen, krijgen opvang bij ziekte en ontvangen andere diensten (denk aan ook begeleiding). Ook worden contacten onderhouden met de begeleiders in de thuissituatie, voor zover de kinderen die nog hebben. Zowel de kinderen, als het de vrijwilligers die daar al vele jaren bezig zijn met maximale inzet en minimale middelen, verdienen onze hulp. Op aanwijzing van de chief van Takoradi kochten we grond voor de bouw van een dag- en nachtopvang en een workshop. De omheining is klaar, evenals de dagopvang en voor meer bouwnieuws zie: Actie voor opvanghuis straatkinderen in Takoradi, Ghana. We zijn bezig met de fondswerving ten behoeve
van de nieuwbouw.
Andreas Manna Foundation
De medewerkers in Takoradi hebben een Stichting opgericht genaamd Andreas Manna Foundation (AMFO). Met het doel om samen met de AMS in Nederland het werk onder de straatkinderen van Takoradi voorzichtig op te bouwen, te versterken en uit te breiden. Wij hebben goede redenen om aan te nemen dat onze achterban (donateurs), ons waar nodig ook in Ghana gaan helpen bij onze zorg voor kinderen in nood. Deze gedachte wordt vooral ook ingegeven door het vertrouwen dat God omziet naar kinderen in nood!
|
